De ballen!

Nou ja, hele kleine balletjes dan, want deze blog gaat over granulatie:

De granulatietechniek werd geperfectioneerd door de Etrusken in de Archaïsche periode (600-480 voor Chr.) en werd ook in de middeleeuwse edelsmeedkunst toegepast. De techniek bestaat uit het vervaardigen van minuscule gouden korreltjes (granules) die vervolgens tegen elkaar op een ondergrond bevestigd worden.

Door onze interesse in sieraden uit de Vikingtijd/Middeleeuwen zien we vaak de prachtigste bolletjessieraden voorbijkomen. Het ligt dus voor de hand om het ook zelf eens te proberen.

Ik hoop dat je er na verloop van tijd handigheid in krijgt, want de eerste keer was geen succes.

De bolletjes (granules) bestaan uit hele kleine stukjes zilver, die met de brander worden verhit tot ze smelten, waarbij automatisch een bolle vorm ontstaat.

Door het eigen gewicht zakt het bolletje iets in, waardoor de onderkant net wat platter wordt:

Op dit stuk komt vervolgens een piepklein stukje soldeer te liggen, dat wordt voorgesmolten zonder dat het bolletje smelt. Het gaat bij ongeveer de helft van de bolletjes goed, de andere helft wordt domweg een iets groter bolletje.

Vervolgens worden de bolletjes op een proefplaatje van messing gelegd en verhit. De bedoeling is dat het soldeer smelt en dat de bolletjes aan het messing worden verankerd. In de praktijk blaast de vlam van de brander de helft van de bolletjes weg en weet ik met veel pijn en moeite de andere helft op het messing te solderen.

Daar zijn vast praktischer manieren voor! Ik ga me eerst nog maar eens goed verdiepen in deze vorm van versiering, voor ik een tweede poging waag.

Gelukkig zijn er mensen die deze techniek een stuk beter beheersen dan ik, wat duidelijk te zien is aan deze prachtige hanger die ik van hubbie cadeau heb gekregen op de Viking Market in Teylingen.  <3

Deze schilden spelen een belangrijke rol in het leven van de Vikingen. Een houten exemplaar bood bescherming in de strijd en deze hangers – voor de rijken in zilver en voor het 'gewone' volk in brons – waren symbolisch bedoeld om de drager te beschermen.

Het exemplaar rechts hebben we een tijd geleden zelf gemaakt, dat staat te koop in de webshop.

Bijzondere ringen

Rosemarie komt uit Limburg. Cees van Texel. Ze ontmoetten elkaar in Suriname. En vandaag zijn ze in Almere, omdat ze inmiddels bijna 50 jaar getrouwd zijn. Om dat te vieren, willen ze elkaar opnieuw een ring geven, en die komen ze bij ons uitzoeken.

Net na het middaguur komen Rosemarie en Cees binnenlopen. Ze zijn speciaal met de camper naar Almere gekomen. De kennismaking verloopt hartelijk.

Rosemarie vertelt dat zij en Cees erg van de Keltische cultuur houden en op zoek zijn naar ringen met een Keltische knoop. Rosemarie heeft uitgebreid zitten speuren op internet, maar nergens kunnen vinden wat ze zocht. Tot ze op onze site belandde. De knoopring die Erwin een tijd geleden had gemaakt, bleek precies dezelfde krullen te hebben als het houtsnijwerk dat Cees maakt. Toen was de keuze snel gemaakt.

De knoopring kan in verschillende varianten gemaakt worden: met een ronde of platte scheen en met grote of kleine lussen aan de buitenkant. Cees vindt de platte scheen wat robuuster en samen kiezen ze voor de grote lussen aan de buitenkant.

Zilveren ring met blauwe topaas

Voor deze ring moesten we eerst op pad naar "Edelsteenslijperij de Sprong", waar we deze prachtige topaas gekocht hebben. De intense kleur komt waarschijnlijk door het bestralen van de steen, een vrij veel voorkomende behandeling.

De steen is briljant geslepen en meet 6 mm in diameter. Ik maak een strak ontwerp in mijn schetsblok:

Zilveren pijlpunt hanger met onyx en carneolen

Het ontwerp van deze hanger is gebaseerd op een vuurstenen pijlpunt van 6000 jaar oud. Ik kreeg het idee voor deze hanger tijdens een bezoek aan het Geologische Museum Hofland.

In de hanger is een roos-geslepen onyx gevat in een zilveren pijlpunt. De steen wordt geflankeerd door twee andere leden van de chalcedoon-familie: rode carneolen, als eerbetoon aan de vuurstenen pijlpunt (ook chalcedoon) die de inspiratie voor deze zilveren pijlpunt vormde.


Hier is het eerste ontwerp. Nu ja, niet het eerste eerste ontwerp, want mijn eerste eerste ontwerp werd verbeterd door de toevoeging van de rode carneolen door mijn teerbeminde, artistieke, kunstzinnige en o-zo-slimme echtgenote.

Komzetting

Soms wil je wel eens iets maken zonder dat je er een direct doel of opdracht voor hebt, gewoon om het gemaakt te hebben. Dat is het geval met deze ring. En omdat het om een proefexemplaar gaat is hij uitgevoerd in onedel metaal met een simpele steen; een 10mm grote luipaard jaspis.

Eerst maak ik de kom waar de steen in gezet gaat worden. In dit geval van een dunne plaat messing, een legering van koper en zink. Ik zaag een cirkel uit de plaat en gloei deze uit zodat het materiaal makkelijker te bewerken wordt. Vervolgens is het een kwestie van lekker meppen met de pons in een holank.

Sieraden met een verhaal

Hannie kwam bij het opruimen een doos met sieraden tegen en vroeg ons of wij deze eens – letterlijk – onder de loep wilden nemen. Ze wilde graag dat alles een schoonmaakbeurt kreeg, dat alle zettingen werden nagekeken en ze wilde ook wel eens weten welke sieraden van echt goud of zilver waren en welke niet. Een leuke klus voor een druilerige vakantiemiddag!

Merktekens
De meeste sieraden zijn voorzien van duidelijke merktekens, maar soms is het echt even zoeken of is het merkteken amper leesbaar:

 14 karaat goud op niet-edel metaal

Dol-fijn

Chris heeft de zomer in de kop en wil een zomerhanger toevoegen aan onze collectie. Het ontwerp zit al een tijdje in haar hoofd en staat al snel op papier. Omdat ze zelf druk bezig is met het schrijven van webteksten, besluit ik de hanger te maken.

Ze heeft een turquoise howliet uitgekozen, omdat dit volgens haar een typische zomerkleur is, die mooi symbool kan staan voor water. De golfjes in de achterplaat maakt ze zelf, want een kans om met de hamer te spelen laat ze zich niet snel ontnemen. De golfjes worden gemaakt van ijzerdraad, dat zich makkelijk in de uitgegloeide zilveren plaat laat slaan. Stukje plakband erover en: BAM! Ik schrik me kapot en dat gebeurt opnieuw als ze de tweede laag golven aanbrengt.